Հարցազրույցում, որը տրվել է Ռուսաստանի կառավարությանը հակադրվող և աքսորում գտնվող «Դոժդ» հեռուստաալիքի հետ, Հայաստանի խորհրդարանի խոսնակ Ալեն Սիմոնյանը ներկայացրեց իր տեսլականը՝ կապված Ամենայն հայոց կաթողիկոսի և եկեղեցու այլ առաջնորդների դեմ ընթացող քրեական հետապնդումների հիմնավորման շուրջ։
Ըստ Սիմոնյանի՝ իրական բախումը ոչ թե եկեղեցու հետ է, այլ այն մարդկանց հետ, ովքեր իրենց ծառայություններն են առաջարկում այնպիսի շահերի համար, որոնք հաճախ գտնվում են Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս։ Նա նշեց, որ այս մարդիկ իրենց անձնական ֆինանսական և այլ շահերը են առաջնորդում։
Խոսնակը, որպես օրինակ բերելով, անդրադարձավ կաթոլիկ եկեղեցու ներկայացուցիչների կողմից կատարված պեդոֆիլիայի հանցագործությունների դեպքերի։ Նրա խոսքով՝ եթե որևէ երկրում պարզվի, որ եկեղեցում բարձր պաշտոն զբաղեցնող անձը մեղավոր է նման հանցագործության մեջ, և իրավապահ մարմինները դրան արձագանքեն, կամ եթե քաղաքական գործիչը քննադատի այդ հանցագործությունը, կարո՞ղ է սա համարվել եկեղեցու վրա հարձակում։
Սիմոնյանը նաև հայտնեց, որ իբրև փաստաթուղթ ունի, որը հաստատում է, որ իրեն որպես կաթողիկոս ներկայացնող ներկայիս անձի եղբայրը՝ Հայ Առաքելական եկեղեցու Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի թեմի առաջնորդ Եզրաս Ներսիսյանը, աշխատում է Ռուսաստանի արտաքին հետախուզության համար։ Նա նշեց, որ այդ հաստատումը հիմնված է նրա ստորագրությամբ համապատասխան վկայականի վրա։
Այս հայտարարությամբ Սիմոնյանը ուղղակիորեն մեղադրեց Ռուսաստանի հետախուզական ծառայություններին Հայաստանի Առաքելական եկեղեցու գործակալներ հավաքագրելու մեջ։ Նրա խոսքով՝ «Այո, ես նկատի ունեմ Մոսկվան։ Իմ բերած օրինակը շատ բան է ասում»։
Խոսնակը նաև նշեց, որ կա մեկ այլ կետ, որը վերաբերում է եկեղեցու այլ պաշտոնյաների կողմից իրեն կաթողիկոս անվանող անձի դեմ արված հայտարարություններին։ Նրա խոսքով՝ այս պաշտոնյան, որը նաև ՀԱԵ-ի ամենաբարձրաստիճան ներկայացուցիչներից է, զավթել է իշխանությունը և նույնիսկ չի կարողանում անցկացնել իր կանոնավոր լսումները կամ հանդիպումները, քանի որ չունի անհրաժեշտ քվորում։
Ալեն Սիմոնյանը հիմնավորում է իր մեղադրանքները «փաստաթղթի» վրա, որը, ըստ տեղեկությունների, տարածվել է կառավարամետ բլոգերների կողմից։ Այդ փաստաթղթում նշվում է, որ Եզրաս Ներսիսյանը 1986-1987 թվականներին ստորագրել է իր աշխատանքը ԽՍՀՄ ՊԱԿ-ի համար։ Եզրաս Ներսիսյանը հերքել է այս մեղադրանքները՝ փաստաթուղթը կեղծիք անվանելով։ Հետախուզական ծառայությունների վետերանները նույնպես հաստատել են, որ այս «թուղթը» կեղծ է, քանի որ ԽՍՀՄ ՊԱԿ-ի փաստաթղթերը պահվում էին բացառապես ռուսերենով, իսկ հայերենով հորինված «սխալը» չի համապատասխանում ժամանակի չափանիշներին։
