Իրավապաշտպան Ռուբեն Մելիքյանը հրապարակել է մտորումներ, որոնք վերաբերում են վերջին խորհրդարանական ընտրություններին և դրանց արդյունքներին։ Նրա վերլուծությունը սկսվում է ակնարկով ընտրությունների ընթացքի և արդյունքների վերաբերյալ։
Ըստ իրավապաշտպանի՝ ընտրությունների կեղծման փաստերը բազմաթիվ էին և դիտարկելի էին ողջ ընթացքում՝ նախընտրական արշավի մեկնարկից մինչև քվեարկության օրը։ Նա նշում է, որ այս կեղծման գործիքներից էին թոշակների «արտահերթ» բարձրացումը, վարչական ռեսուրսների օգտագործումը և քաղաքական հետապնդումները։
Այնուամենայնիվ, նա նկատում է, որ այս կեղծման բոլոր ջանքերն անհաջող են եղել։ «Քաղաքացիական պայմանագրին» կուսակցությունը չի կարողացել ոչ միայն ձեռք բերել սահմանադրական մեծամասնություն կամ 50% + 1 ձայն, այլև նույնիսկ ընտրությունների ամբողջական կեղծման պայմաններում հասնել իր ցանկալի արդյունքին։ Այս հաջողությանը, ըստ իրավապաշտպանի, մեծապես նպաստել է հայ գիտակից քաղաքացիների աննախադեպ ակտիվությունը։
Մելիքյանը նաև անդրադառնում է ընդդիմության մանդատների վերաբերյալ հարցին։ Նրա կարծիքով, ընդդիմության օգտին քվեարկած քաղաքացիները, ինչպես 2021 թվականին, քվեարկել են իշխանափոխության համար, այլ ոչ թե «Քաղաքացիական պայմանագրին» կուսակցությանը խորհրդարանում աշխատելու համար որպես ընդդիմություն, որը, նրա խոսքով, կիրառում է ատելության խոսք։ Նա հարց է տալիս՝ ո՞րն է ավելի ճիշտ՝ վերցնել մանդատները, թե՞ ոչ։
Այս հարցի պատասխանը գտնելու համար իրավապաշտպանը առաջարկում է նորարարական լուծում՝ «ընդդիմության հանրաքվե» անցկացնելը։ Նրա առաջարկի համաձայն՝ մինչև հուլիսի կեսը պետք է կազմակերպվի հանրաքվե, որտեղ ընտրողները կկարողանան հստակ որոշել՝ թույլ են տալիս իրենց ընտրած մարդկանց (որոնք ընտրվել են ընդդիմության օգտին) որոշումներ կայացնել, թե՞ ոչ։ Նա նաև առաջարկում է, որ հանրաքվեի ընթացքում հանրային հարթակում ներկայացվեն և քննարկվեն բոլոր «կողմ» և «դեմ» արգումենտները՝ ընտրողներին տալու համար լիարժեք տեղեկատվություն և հնարավորություն իրենց տեսակետը հստակ արտահայտելու համար։
Այսպիսով, Ռուբեն Մելիքյանի մտորումները ոչ միայն վերլուծում են ընտրությունների արդյունքները, այլև առաջարկում են նոր մոտեցում՝ ընտրողների կարծիքը դարձնելով քաղաքական որոշումների կայացման գործընթացի կենտրոնական կետը։
